kiraz - kivi

Camından parlak altın sarısı güneş ışınları saçılan deli saçması'ları' bir trende uzayıp kendimle gidebilirim kilometrelerce. bilmediğim dillerin yanımda konuşulmasından hoşlanabilirim. gözlerimi üçe kadar sayıp sözcüklerimi açabilirim kamuoyuna en özelimden çıkıp bir anda. beklenmeyenleri yapıp beklenenleri inadına ertelerim. sesli harflerden sesizleri çıkarırım 5 ile çarparım yanıp sönen fenerlerden inci kolye yapar boynuma takarım. selam verdiğim yüzlere milyon kere gülümseyip üstü omomatiğe batırılmış şekerlemeler yiyebilirim. dıgının dıgından davetli oldugum bir yerdeki bütün içkileri içip çekip gitmeyi isteyebilirim. saadeti uygunsuz kollarda arayan da ben olabilirm güvenle uykuya dalabileceğim bir omuzda arayan da. ben ben ben kulaklarıma küpe diye kiraz takıp dolaşan bir çocuktum ve ben hala o görünmez kirazları kulagımda taşıyorum. işte bu yüzden kanım kiraz gibidir benim, tadım kirazla kivi karışımıdır. kivi nerden mi çıktı? bilmiyorum hafif mayhoşluktan olabilir.

yüzümü yastıktan sıyırdım
gözlerimin istenmeyen mütemadiyen ziyaretçisi sabah parlaklıgı canımı yakmadı ilk kez bu sabah
yalancı kar parlaklıgı diye adlandırdı aldanmıs aklım sonradan onu
ve anladım ki kalbim karlar altında..

La coeur de Bruxelles Grand'Place

Brugge, c'etait parfait!

!! zaman akmakta sular tasmakta dereler cosmakta gormeye gorsun yuzumu aycicekler gibi donerim gunese gunesi aya baglarim gece olunca kalbimi gelgitlere aklimin kayislarini siyiririm usulca duser omuzlarima !!

Bombaysers de Lille 3000!!

gece yatmaz olmusuz sabahı unutmusuz
sabaha dogrularımız var en fazla
onlar da demlı mı demlı
delıye vurmusuz
delıyım delısın delı
buralar hep delı selı

aklımızı vaubanda mı unuttuk?
rue natıonalıtede cebımızden mı dusurduk?
matche gırerken yanımdaydı champıondan cıkarken yok
sarabın ıyısını secerken benı caldırdı
seven heavenda dagıtırken ulaşamadım mesaj bırak dedı
mesaj bıraktım gerı aramadı
aklım kapsama alanı dısında takılıyor bı suredır
alıstım mı ne onsuzluga
aman gelmesın bu saatten sonra hıc cekemem
cok ısrar ederse employmenttakı duslerıme gırebılır
o kadar..

da ben bunca seyı nası dusundum aklımsız???

hehehehehheh hahahhaahha hiiiiiii

hafif bir gribal enfeksiyon mucadelesinde bedenim
buz gibi havaya ragmen yanmayan kaloriferden sebepli soguk
bir odadaaaa
yim
acikiyorum da yavastan
acligimi bir hos sohbet fransiz restorantinda dindirecek olmam dusuncesi guzel
ama bu guzel yemekten once 2 saat -hola -adios dersim var ki kapanan goz kapaklarim gitmeeeeeeeee diyor ama lazimlar sarmis dort bir yanimi
gitmem lazim! iki cumle daha ogrenip bir dili iki cumle daha yurumem lazim
gittim..

!zamandan once gıtmeye heveslı zıhnımı dızgınlemeye calısıyorum. ıplerı cektıkce yasanmamıs anılar elıme dolanıyor. henuz cekılmemıs fotograflara bakıp ıc gecıren bır zıhın ve ona yetısmeye çabalayan tıtrek soluksuz bır beden! ıste sımdı zamanı tum demırlerden kurtulmanın cebındekı tum cakıl taslarını atmanın!
batıyorsun anlasana kurtul tum ağırlıklarından! yasamayı hayal etmekten yasayamaz olduklarını bırak artık sıkmaktan acıttıgın elınden. kendı tırnaklarının kendı elını kanattıgı yetmedı mı!

Alnimda yabancisiyim yazan bir notla dolastigim bu baskaliga geldim geleli cokca yazmadim. Anlatmak istediklerim var. Eskiden hastane oldugunu ogrendigim bir yurtta kaliyorum ve eski tahta evlere benzer o kokuyu icime cekiyorum odamda oldugum surece. Sehir sevimli, sevimliliginin bir kismini pek buyuk olmamasindan aliyor. Desem de kucuk sandigim sehrin ciktigim bitmek bilmeyen bir metro yolculuguyla aslinda o kadar da kucuk olmadigini farkettim. Ara sokaklarinda daha cok dolasmak istiyorum. Tek basima buradaki insanlarin bile bilmedigi seyler kesfetmek istiyorum.
Deliler gibi asik olmak istiyorum. Sayfalari yirtmak baska sayfalara yapistirmak istiyorum..

Tanımlanamayan ve uçamayan bır cısım var ıcımde
sankı
ucmak ıstıyor ama beceremıyor bır turlu

arka bahcedekı kedıler norah jones come away wıth me ye uygun yuruyor
komıkler ve yavas

goruntuler kaymaya basladı

kedıler catıda
norah yanımda

bırlıkte soyluyoruz:

and melt ur cold cold heart



..

güneş çokkk kızmış ankaraya bugün, elleşmeyin 40 da olurum 50 de diyo, sinirinden böyle bu biliyorum ben,üstüne gitmemek lazım, bi 40lık ışın gönderdi az önce bana fena oluyo yani ordan biliyorum

Uyukluyorum yastığımda saç tellerin..
Kanını emen sivriyi de öldürmedim
arada gelip konuyor ellerime..

"senle ben batı doğu ama dünya yuvarlak"

Ama şimdi o biliyor mu gemilerin yaklaştıkça daha çok göründüğünü? Biliyor mu önce dumanını görecek sonra bacayı? Hadi bildi diyelim ya onun gemileri de benimkiler gibi hayal gemileriyse kağıttan ve küvette yüzen? O zaman da dünya yuvarlak mı diyeceğiz? Karalarımızın sularımıza, sularımızın birbirine değmesini bekleyecek miyiz?

Hep hayattan daha fazlasını istemek/beklemek doğru mu?

Fazlasını istemekten elindekinin tadını çıkaramadığın olmuyor mu?

Fazlasına dair hayaller şimdiki gerçekliğin üstünü örtmüyor mu?

Bazı şeyleri içeriği belli kelimelerle tanımlamak onlara haksızlık etmek. Adı yok bunun. Olduğu gibi güzel. Fazlasını da istemiyorum şimdiyi rahat ve güzel görebilmek/tadabilmek istiyorum sadece. Bana bakarken gülümseyen hali ve gülümseyen gözleri bilmek istiyorum. Olamaz, burada kalır yok. Canımı sıkmaktan başka işe yaramıyorlar. Gidin başımdan. Olduğu gibi, kalacaksa da kalacağı gibi güzel çünkü.

İçimi ısıttığı için mutluyum, bu kadar.

Sadece bir nokta olsa bile içi dopdolu olacak

Nasıl olduğunu anlamadım.
Zaten anlasam bir yerlere not etmiştim çoktan
bu haliyeti ruhiyenin geliş formülünü.
Denize girmişim
tuzlu suyla bedenimi
dalgaların sesiyle ruhumu yıkamışım gibi..
Gözlerim midye kabuklarından
parmaklarım yılların köşelerini yumuşattığı deniz taşlarından
kuru kumlar süzülüyor deniz taşlarımın arasından.

Kahverengi gözlü çocuklar bekliyorum oynamak için..

süpermen'in yarısını izledikten sonra ertesi gün diğer yarısını izlemeye gebeyken
akla ziyan bir melodiyle dilimize dizilenler;

süpermenin yarısı
dama çıktı karısı
inmez gece yarısı
bekler güneş sarısı
işer adı batası
sidik kokar paçası

gel süpermen geeeeeeel geeeeeeeeeeel..
ooyy süpermen oooyyy oooyyyyyyyy....

insan herşeyden vazgeçebilir mi gökyüzüne bakarken
rüzgar ince ince okşarken yüzünü
yahut
bi gece vakti
ay kocaman ve o kendine özgü sarısındayken yine
deniz olmasa da denizi düşünerek vazgeçebilir mi insan herşeyden
çimenlerin üstünde serilmişken
ve çimenler serilmişken onun üstüne
elini yeni yağmurlanmış bi güle dokundururken
yıldızlar çokken
ya da
güneş henüz giderken
ardında uçuk mavi uçuk pembe bir hal bırakırken

uçmasam da göklere bir kuş olsam pencerede
perdeyi kapatsan da ben seninleeeee
vooooooooaaaohaaaahoooooooooooooovo

bir ses buldum isminde
bin renk buldum yüzünde
bu bir zaman denizi
biz nereyeeeee
vooooooooooaaaahoaaaaaahouuuuuuuu